Badanie Dopplerowskie

Badanie Dopplerowskie bazuje na zjawisku odkrytym przez Dopplera, polegającym na fakcie, że fala dźwiękowa po odbiciu od obiektu będącego w ruchu zmienia swoją częstotliwość. Zmiana ta zależna jest od kierunku ruchu przedmiotu i jego prędkości. Technika ta umożliwia określenie prędkości przepływającej cieczy w organizmie.

Rodzaje badania Dopplerowskiego

  • Metoda fali ciągłej to podstawowa metoda pokazująca przepływ w naczyniu na wzór widma przepływu w USG klasycznym. Minusem metody jest brak informacji o źródle z którego pochodzą dane. Oznacza to, że nie można ocenić na jakiej głębokości wobec powierzchni głowicy znajduje się, np. badane naczynie.

  • Metoda impulsowa została udoskonalona i możliwe jest ustawienie tzw. „bramki” w określonym miejscu, czyli zaznaczenie kursorem na widocznym obrazie USG prostokątnej przestrzeni i otrzymanie informacji o ruchu cząstek dokładnie w tym obszarze.

  • Metoda kodowania kolorem to kolejne udoskonalenia badania umożliwiły przedstawienie obrazu, który przedstawia tak samo jak w projekcji B klasycznego USG dwuwymiarowy przekrój badanych narządów i naczyń z uwidocznieniem odpowiednimi kolorami przestrzeni o określonych prędkościach i kierunku przepływów. Cząsteczki przemieszczające się w kierunku odbiornika przedstawione są zazwyczaj kolorem czerwonym, natomiast poruszające się w kierunku przeciwnym - niebieskim. Natężenie tych kolorów określa prędkość przepływów.

Paulina Krawczyk

• "Podstawy diagnostyki radiologicznej" W.E. Brant, C.A. Helms, wyd. Medipage (I-IV)
• "Radiologia. Diagnostyka obrazowa." B. Pruszyński. Wydawnictwo Lekarskie PZWL

radiologia24.pl » Ultrasonografia » Badanie Dopplerowskie