Choroby naczyniowe ośrodkowego układu nerwowego

Choroby naczyniowe ośrodkowego układu nerwowego:

Udar niedokrwienny mózgu

Zasadnicze znaczenie ma czas zdiagnozowania niedokrwienia, jednak nie wszystkimi technikami jest to możliwe od samego początku. Najlepszy w tym celu jest rezonans magnetyczny. Spektroskopia protonowa MR umożliwia zobrazowanie zawału mózgu już 20-30 minut po jego wystąpieniu. Jednak rutynowo stosuje się klasyczny MR, w którym zmiany niedokrwienne widoczne są dopiero po 2-6 godzinach. W tomografii komputerowej udar mózgu widoczny jest nawet 8-48 godzin po wystąpieniu, co wiąże się z dużym prawdopodobieństwem błędu we wczesnej fazie zawału.

TK jest mimo to rutynowym badaniem diagnostycznym przy podejrzeniu udaru niedokrwiennego mózgu. Wiąże się to przede wszystkim z łatwiejszym dostępem do badania oraz niższą ceną w stosunku do MR. W obrazie widoczne jest hipodensyjne ognisko o nieregularnych zarysach. Skuteczność MR z zastosowaniem środka cieniującego sięga 100 proc. Największą trudnością jest różnicowanie zawału mózgu z krwotokiem wewnątrzmózgowym.

Krwotok śródmózgowy

Rutynowym badaniem w diagnozie krwotoku śródmózgowego jest TK (z tych samych względów co przy udarze niedokrwiennym). Świerzy krwotok widoczny jest w postaci hyperdensyjnej zmiany, która z biegiem czasu (po ok. 3 tygodniach) przechodzi w izodensyjną, aby kilkanaście tygodni od wystąpienia choroby stać się hyperdensyjna. Jest to konsekwencja naturalnej ewolucji krwiaka z zalanej krwią tkanki mózgowej w jamę pokrwotoczną.

Po raz kolejny badanie MR jest bardziej szczegółowe i umożliwia dokładniejszą obserwację progresji choroby, jednak nie wykonuje się go rutynowo.

Wady naczyń

Do diagnostyki zwężeń i owrzodzeń w tętnicach pozamózgowych stosuje się ultrasonografię dopplerowską, spiralną TK oraz MRA. Badaniem referencyjnym tętnic wewnątrzmózgowych jest dotętnicza CAS.

Standardem w badaniu tętniaków jest dotętnicza CAS. Najmniejsze rozpoznawane tętniaki mają średnicę powyżej 3 mm.

W diagnostyce naczyniaków można stosować z niemal równym powodzeniem TK i MR. Natomiast poza rozpoznaniem konieczne jest również opisanie patologii: położenie, charakter, otaczające tkanki. W tym celu prym wiedzie MRA.

W badaniu powikłań tętniaków i naczyniaków, którymi najczęściej są krwotoki podpajęczynówkowe, badaniem z wyboru jest TK.

Paulina Krawczyk

• "Podstawy diagnostyki radiologicznej" W.E. Brant, C.A. Helms, wyd. Medipage (I-IV)
• "Radiologia. Diagnostyka obrazowa." B. Pruszyński. Wydawnictwo Lekarskie PZWL