Choroby przysadki mózgowej

Metodą z wyboru przy ocenie przysadki mózgowej, różnego rodzaju patologii oraz tkanek ją otaczających jest MR. Przysadka prawidłowo położona jest w tzw. siodle tureckim. Jest to część kości czaszki która zbudowana jest tak, że tworzy wpuklenie w którym usadowiona jest przysadka. Do diagnostyki tkanek kostnych okołoprzysadkowych lepsza jest technika TK.

Gruczolaki

Gruczolaki są najczęstszymi guzami przysadki. Ze względu na wielkość dzieli się je na makro- i mikrogruczolaki.

Obraz makrogruczolaków w badaniu MR jest bardzo różny w zależności od ich budowy. Jeżeli ich utkanie jest jednolite są zwykle izointensywne. Natomiast przy występowaniu torbieli, rozpadu, czy jam poudarowych stają się hyperdensyjne w stosunku do otoczenia.

Mikrogruczolaki w badanu MR w obrazach T1-zależnych dają obraz małych hipointensywnych ognisk pośród prawidłowego utkania przysadki.

Oponiak guza siodła tureckiego

Oponiak guza siodła tureckiego nie jest to w praktyce choroba przysadki, choć prowadzi do powikłań jakimi może być zaburzenie funkcji gruczołu. Jest to nowotwór, który rozwija się z opony twardej otulającej przysadkę mózgową. Może doprowadzić do jej ucisku oraz ucisku nerwów wzrokowych. Klinicznie może to imitować również inne pierwotne guzy przysadki. Badaniem różnicującym jest MR.

Zespół pustego siodła

Zespół pustego siodła to anomalia występująca u ok. 10 proc. populacji, rozpoznawana zazwyczaj przypadkowo w badaniu MR i TK, przez większość życia nie dająca objawów. Problemem staje się dopiero wtedy, gdy płyn mózgowo-rdzeniowy, który wpukla się w obszar siodła tureckiego doprowadzi do całkowitego zaniku przysadki. W diagnostyce celowanej stosuje się MR.

Paulina Krawczyk

• "Podstawy diagnostyki radiologicznej" W.E. Brant, C.A. Helms, wyd. Medipage (I-IV)
• "Radiologia. Diagnostyka obrazowa." B. Pruszyński. Wydawnictwo Lekarskie PZWL

radiologia24.pl » Ośrodkowy układ nerwowy » Choroby przysadki mózgowej