Diagnostyka chorób gruczołu piersiowego

Diagnostyka chorób gruczołu piersiowego:

Mammografia rentgenowska

Mammografia rentgenowska jest podstawowym badaniem przesiewowym w poszukiwaniu patologii gruczołu sutkowego. Wykonuje się zdjęcia celowane z uciskiem punktowym oraz zdjęcia powiększone w dwóch podstawowych projekcjach. Badanie to umożliwia dokładną ocenę budowy i morfologii sutka oraz dobrze uwidacznia zmiany patologiczne w jego strukturze. Niestety nie pozwala na różnicowanie zmian łagodnych od złośliwych. Czułość metody w wykrywaniu zmian klinicznie bezobjawowych, a więc jeszcze bardzo małych wynosi 95 proc.

Ultrasonografia

Ultrasonografia jest obecnie najlepiej dostępną i najtańszą techniką badania piersi. Dodatkową zaletą jest możliwość jednoczesnego wykonania celowanych biopsji cienkoigłowych (BAC). W przeciwieństwie do mammografii badanie USG wykrywa stosunkowo mało zmian klinicznie bezobjawowych. Jest natomiast bardzo dobrym badaniem w różnicowaniu zmian litych i torbielowatych, a dodatkowe zastosowanie badania Dopplera umożliwia jednoczesną ocenę unaczynienia gruczołu.

Rezonans magnetyczny

Rezonans magnetyczny jest najbardziej czułą metodą, niemniej jednak mała dostępność uniemożliwia powszechne stosowanie jej w codziennej diagnostyce. W MR udaje się uwidocznić zmiany złośliwe pod postacią obszarów hiperechogenicznych. Czułość metody w wykrywaniu zmian złośliwych jest bardzo wysoka i przekracza 95 proc. Natomiast swoistość badania jest dość niska, co oznacza, że łatwiej jest raka wykluczyć niż go potwierdzić.

Mammoscyntygrafia

Mammoscyntygrafia jest to badanie scyntygraficzne gruczołu sutkowego polegające na zastosowaniu środka cieniującego zawierającego pierwiastek promieniotwórczy. Kontrast wprowadzony do organizmu wiąże się z każdą komórką nowotworową co umożliwia dokładne zobrazowanie nie tylko pierwotnej patologii w gruczole sutkowym, ale także wszelkich miejscowych zmian oraz przerzutów, szczególnie tych dotyczących okolicznych węzłów chłonnych. Czułość badania w zależności od wielkości zmiany wynosi 85-95 proc., a swoistość 70-100 proc.

Badania dające pewne rozpoznanie:

  • Biopsja aspiracyjna cienkoigłowa - badanie polega na nakłuciu zmiany cienką igłą o średnicy 0,5-0,7 mm pod kontrolą USG lub mammografii z pobraniem do igły fragmentu tkanki.

  • Biopsja mammotomiczna - mależy do rodzaju biopsji gruboigłowej - z użyciem igły o średnicy 2,1 mm, połączonej z systemem próżniowym. Badanie również wykonywane jest pod kontrolą USG lub aparatu rentgenowskiego. Ze względu na większą średnicę igły umożliwia pobranie do badań nawet całych zmian ogniskowych. Kolejnym plusem jest możliwość ambulatoryjnego wykonywania badania oraz jednoczasowego usunięcia całej zmiany podczas zabiegu, jeżeli zajdzie taka potrzeba.

  • Biopsja chirurgiczna - polega na pobraniu wycinku zmiany poprzez nacięcie jej małym nożykiem chirurgicznym. Stosowana jest w ostateczności przy niepowodzeniu wyżej wymienionych metod.

Paulina Krawczyk

• "Podstawy diagnostyki radiologicznej" W.E. Brant, C.A. Helms, wyd. Medipage (I-IV)
• "Radiologia. Diagnostyka obrazowa." B. Pruszyński. Wydawnictwo Lekarskie PZWL

radiologia24.pl » Gruczoł sutkowy » Diagnostyka chorób gruczołu piersiowego