Diagnostyka chorób jamy nosowej i zatok przynosowych

Diagnostyka chorób jamy nosowej i zatok przynosowych:

Rengenodiagnostyka

Rengenodiagnostyka to pierwszy krok diagnostyczny w przypadku urazów, stanów zapalnych czy nowotworów jamy nosowej i zatok przynosowych. Nie jest to badanie bardzo dokładne i ze względu na nakładający się obraz innych struktur kostnych nie są wiarygodne w ocenie małych zatok przynosowych.

Tomografia komputerowa

Tomografia komputerowa jest najlepszą techniką obrazującą zarówno tkanki kostne, jak i miękkie, z zachowaniem wysokiej precyzji i dokładności nawet przy małych strukturach. Ma to ogromne znaczenie w diagnostyce patologii tej okolicy, w której współzależność tkanek miękkich i kostnych struktur anatomicznych bezpośrednio przekłada się na proces chorobowy. Wysokorozdzielcza tomografia komputerowa (HRCT) jest badaniem z wyboru przy kwalifikowaniu pacjenta do zabiegu zmniejszenia niedrożności zatok przynosowych wywołanej ich zapaleniem.

Trójwymiarowe obrazowanie jest najnowszą techniką stosowaną przed zabiegami rekonstrukcji twarzoczaszki po urazach bądź w wadach wrodzonych. Polega ono na zrobieniu serii zdjęć i przetworzeniu ich przez urządzenie na obraz trójwymiarowy, który lekarz za pomocą programu komputerowego jest w stanie oglądać w każdym wymiarze, z każdej strony, w dowolnie wybranym przekroju itd.

Rezonans magnetyczny

Rezonans magnetyczny jest najlepszą techniką do zobrazowania tkanek miękkich. Służy do oceny nacieku zapalnego, rozrostu tkanek miękkich (w szczególności polipów) i tkanki kostnej.

Badania angiograficzne

Badania angiograficzne stosowane są przede wszystkim przed planowanymi zabiegami operacyjnymi, szczególnie przy planowanym wycięciu guzów nowotworowych wymagającym oceny ich unaczynienia.

Paulina Krawczyk

• "Podstawy diagnostyki radiologicznej" W.E. Brant, C.A. Helms, wyd. Medipage (I-IV)
• "Radiologia. Diagnostyka obrazowa." B. Pruszyński. Wydawnictwo Lekarskie PZWL

radiologia24.pl » Jama nosowa » Diagnostyka chorób jamy nosowej i zatok przynosowych