Diagnostyka chorób narządów rodnych
Diagnostyka chorób narządów rodnych:
Ultrasonografia
Badanie USG narządów rodnych odbywa się przez powłoki skórne lub u kobiet również głowicą dopochwową. Jest to technika z wyboru jako badanie przesiewowe w kierunku patologii tych narządów. Do badania należy mieć całkowicie wypełniony pęcherz moczowy, który stanowi tzw. okno akustyczne (umożliwia obrazowanie tkanek znajdujących się za pęcherzem poprzez przysunięcie go do ściany macicy i oddalenie jelit wypełnionych gazem).
Badanie ma jednak swoje ograniczenia. Nadmierna ilość gazów w obrębie jelita, otyłość, niedostateczne wypełnienie pęcherza moczowego, blizny i niegojące się rany w obrębie powłok brzusznych utrudniają lub wręcz uniemożliwiają przeprowadzenie badania USG miednicy. Brak współpracy z pacjentem jest również ograniczeniem w przeprowadzeniu badania.
Praktycznie nie ma przeciwwskazań do USG miednicy. Jest to badanie bezpieczne i nieinwazyjne. Wykonuje się je jedynie rzadziej w diagnostyce raka szyjki macicy, przy którym podstawową techniką diagnostyczną jest badanie histopatologiczne.
Histerosalpingografia (HSG)
Histerosalpingografia (HSG) polega na wprowadzeniu (pod kontrolą RTG-TV) przez szyjkę macicy środka cieniującego do jamy macicy i jajowodów. Badanie wykonuje się w pierwszej połowie cyklu miesięcznego po zakończeniu krwawienia. Pozwala ono uwidocznić kanał szyjki macicy oraz jamę macicy z odchodzącymi od niej jajowodami. Stosowana jest najczęściej w celu oceny bodowy i anatomii jajowodów.
Wskazania do histerosalpingografii: - podejrzenie niedrożności jajowodów, - podejrzenie wady macicy, - określenie cech macicy (jej położenia, kształtu i wielkości).
Przeciwwskazania do histerosalpingografii: - ciąża (w każdym etapie), - ostre zmiany zapalne zarówno macicy, jak i innych elementów narządu rodnego (podrażnienia przez środek cieniujący).
Rentgenodiagnostyka
W zasadzie nie wykonuje się zdjęć przeglądowych RTG w diagnostyce patologii narządów miednicy mniejszej.
Tomografia komputerowa, szczególnie wielorzędowa, znajduje szersze zastosowanie w badaniu narządów rodnych. Wykazuje się największą dokładnością ze wszystkich badań. Możliwe jest zrekonstruowanie obrazu trójwymiarowego narządów z obliczeniem ich objętości i innych parametrów.
Przed badaniem TK miednicy mniejszej należy przygotować pacjenta. Dzień przed badaniem pacjent powinien pozostać na czczo i użyć środki przeczyszczające. Ewentualnie można wykonać wlew doodbytniczy oczyszczający. W dniu badania przeprowadza się opróżnienie jelit z treści pokarmowej oraz podaje się doustnie wodny roztwór jodowego środka cieniującego tuż przed badaniem.
Rezonans magnetyczny
Badanie MR wykonuje się u pacjenta na czczo, przy nieznacznie wypełnionym pęcherzu (najlepiej bezpośrednio po mikcji). Środek cieniujący podaje się tuż przed badaniem. Najsilniejszemu wzmocnieniu ulega błona mięśniowa, słabszemu błona śluzowa dróg rodnych, a najsłabiej widoczna jest tkanka łączna.
Paulina Krawczyk
• "Podstawy diagnostyki radiologicznej" W.E. Brant, C.A. Helms, wyd. Medipage (I-IV) • "Radiologia. Diagnostyka obrazowa." B. Pruszyński. Wydawnictwo Lekarskie PZWL