Diagnostyka chorób narządów rodnych

Diagnostyka chorób narządów rodnych:

Ultrasonografia

Badanie USG narządów rodnych odbywa się przez powłoki skórne lub u kobiet również głowicą dopochwową. Jest to technika z wyboru jako badanie przesiewowe w kierunku patologii tych narządów. Do badania należy mieć całkowicie wypełniony pęcherz moczowy, który stanowi tzw. okno akustyczne (umożliwia obrazowanie tkanek znajdujących się za pęcherzem poprzez przysunięcie go do ściany macicy i oddalenie jelit wypełnionych gazem).

Badanie ma jednak swoje ograniczenia. Nadmierna ilość gazów w obrębie jelita, otyłość, niedostateczne wypełnienie pęcherza moczowego, blizny i niegojące się rany w obrębie powłok brzusznych utrudniają lub wręcz uniemożliwiają przeprowadzenie badania USG miednicy. Brak współpracy z pacjentem jest również ograniczeniem w przeprowadzeniu badania.

Praktycznie nie ma przeciwwskazań do USG miednicy. Jest to badanie bezpieczne i nieinwazyjne. Wykonuje się je jedynie rzadziej w diagnostyce raka szyjki macicy, przy którym podstawową techniką diagnostyczną jest badanie histopatologiczne.

Histerosalpingografia (HSG)

Histerosalpingografia (HSG) polega na wprowadzeniu (pod kontrolą RTG-TV) przez szyjkę macicy środka cieniującego do jamy macicy i jajowodów. Badanie wykonuje się w pierwszej połowie cyklu miesięcznego po zakończeniu krwawienia. Pozwala ono uwidocznić kanał szyjki macicy oraz jamę macicy z odchodzącymi od niej jajowodami. Stosowana jest najczęściej w celu oceny bodowy i anatomii jajowodów.

Wskazania do histerosalpingografii:
- podejrzenie niedrożności jajowodów,
- podejrzenie wady macicy,
- określenie cech macicy (jej położenia, kształtu i wielkości).

Przeciwwskazania do histerosalpingografii:
- ciąża (w każdym etapie),
- ostre zmiany zapalne zarówno macicy, jak i innych elementów narządu rodnego (podrażnienia przez środek cieniujący).

Rentgenodiagnostyka

W zasadzie nie wykonuje się zdjęć przeglądowych RTG w diagnostyce patologii narządów miednicy mniejszej.

Tomografia komputerowa, szczególnie wielorzędowa, znajduje szersze zastosowanie w badaniu narządów rodnych. Wykazuje się największą dokładnością ze wszystkich badań. Możliwe jest zrekonstruowanie obrazu trójwymiarowego narządów z obliczeniem ich objętości i innych parametrów.

Przed badaniem TK miednicy mniejszej należy przygotować pacjenta. Dzień przed badaniem pacjent powinien pozostać na czczo i użyć środki przeczyszczające. Ewentualnie można wykonać wlew doodbytniczy oczyszczający. W dniu badania przeprowadza się opróżnienie jelit z treści pokarmowej oraz podaje się doustnie wodny roztwór jodowego środka cieniującego tuż przed badaniem.

Rezonans magnetyczny

Badanie MR wykonuje się u pacjenta na czczo, przy nieznacznie wypełnionym pęcherzu (najlepiej bezpośrednio po mikcji). Środek cieniujący podaje się tuż przed badaniem. Najsilniejszemu wzmocnieniu ulega błona mięśniowa, słabszemu błona śluzowa dróg rodnych, a najsłabiej widoczna jest tkanka łączna.

Paulina Krawczyk

• "Podstawy diagnostyki radiologicznej" W.E. Brant, C.A. Helms, wyd. Medipage (I-IV)
• "Radiologia. Diagnostyka obrazowa." B. Pruszyński. Wydawnictwo Lekarskie PZWL

radiologia24.pl » Narządy rodne » Diagnostyka chorób narządów rodnych