Diagnostyka chorób przestrzeni zaotrzewnowej

W przestrzeni zaotrzewnowa jest obszarem znajdującym się w tylnej części jamy brzusznej, w którym narządy nie są poprzedzielane między sobą otrzewną. Jest zlokalizowana przy najniższych kręgach piersiowych oraz odcinku lędźwiowym kręgosłupa aż do kości miednicy. Znajdują się w niej są nadnercza, nerki, moczowody, aorta, żyła główna dolna, trzustka, węzły chłonne oraz niektóre odcinki dwunastnicy i jelita grubego.

Usytuowanie przestrzeni zaotrzewnowej sprawia, że jest ona trudna do badania, szczególnie techniką USG. Dlatego podstawowymi metodami diagnostycznymi tego obszaru są: tomografia komputerowa i rezonans magnetyczny.

Krwiaki przestrzeni zaotrzewnowej

Spora pojemność przestrzeni zaotrzewnowej sprawia, że przy uszkodzeniu naczyń tego rejonu duża ilość krwi może ulec wynaczynieniu z wytworzeniem krwiaka. We wczesnej diagnostyce należy zastosować TK, ponieważ świeżo wynaczyniona krew jest silnie hiperechogeniczna w tym badaniu. Jeżeli patologia trwa już jakiś czas, należy przeprowadzić badanie MR, które lepiej uwidacznia skrzepy krwi.

Guzy pierwotne przestrzeni zaotrzewnowej

Guzy pierwotne przestrzeni zaotrzewnowej to najczęściej mięsaki. Są to jednak bardzo rzadkie patologie. Mogą prowadzić do przemieszczenia nerek i innych struktur przestrzeni zaotrzewnowej. W badaniu USG czasem udaje się uwidocznić masę guza. Preferuje się badania TK i MR, które pozwalają uwidocznić strukturę wewnętrzną guza oraz jego połączenie z otaczającymi narządami.

Paulina Krawczyk

• "Podstawy diagnostyki radiologicznej" W.E. Brant, C.A. Helms, wyd. Medipage (I-IV)
• "Radiologia. Diagnostyka obrazowa." B. Pruszyński. Wydawnictwo Lekarskie PZWL

radiologia24.pl » Przestrzeń zaotrzewnowa » Diagnostyka chorób przestrzeni zaotrzewnowej