Diagnostyka jelita cienkiego

Diagnostyka jelita cienkiego:

Rentgenodiagnostyka

  • Dwukontrastowe badanie RTG jelita cienkiego

    W badaniu dwukontrastowym jelita cienkiego wykonuje się wlew ciągły środka cieniującego do jelita za pomocą zgłębnika wprowadzonego do dwunastnicy. Rozszerzenie światła jelita umożliwiające obserwację wszystkich jego ścianek uzyskuje się poprzez wytworzenie ciśnienia kontrastu rozpierającego ścianki przewodu pokarmowego. Jest to badanie bardzo dobre w ocenie zwężeń i dysfunkcji czynnościowych uniemożliwiających pracę jelita. W trakcie badania zarys ściany jelita jest wyraźnie ukazany z wysoką dokładnością. Nawet struktury nakładające się na siebie w płaszczyźnie przednio-tylnej i zawijające się pętle jelita są dobrze widoczne.

    Przebieg badania jest wieloetapowy i rozciągnięty w czasie. Przygotowanie chorego trwa dwa dni (w przeciwieństwie do badania dwukontrastowego żołądka). Dwa dni przed badaniem pacjent stosuje dietę ubogo resztkową, a dzień przed badaniem przyjmuje jedynie czyste płyny w ilości do 3-4 litrów. W dniu badania 30 minut przed badaniem podaje się lek - tetrakainę. Następnie zgłębnik wprowadzany jest przez nos po uprzednim znieczuleniu gardła co niweluje odruch wymiotny. Kiedy mamy pewność, że koniec zgłębnika znajduje się w dwunastnicy wprowadza się środek cieniujący zawierający baryt. Po wpuszczeniu całego kontrastu usuwa się zgłębnik i wykonuje szereg zdjęć. Po zakończeniu badania nie można przyjmować płynów i pokarmów przez minimum 5 godzin. Powikłania po badaniu należą do rzadkości. Zaliczamy do nich: aspirację treści żołądkowej lub kontrastu do oskrzeli, perforację jelita zgłębnikiem, wymioty spowodowane podrażnieniem śluzówki żołądka cofającym się kontrastem i krótkotrwałą biegunkę.

    Wskazania do wykonania badania dwukontrastowego to obecność objawów sugerujących chorobę w przewodzie pokarmowym: ból, biegunka, krwawienia, przewlekłe zaparcia; niedrożność jelita cienkiego (niezupełna) oraz podejrzenie guza jamy brzusznej.

    Przeciwwskazania do wykonania badania dwukontrastowego to całkowita niedrożność jelita cienkiego lub grubego oraz podejrzenie perforacji jelita.

  • Jednokontrastowe badanie RTG jelita cienkiego

    Jednokontrastowe badanie RTG wykonuje się rzadziej ze względu na mniejszą dokładność i zakres uwidacznianych struktur. Pacjent wymaga takiego samego przygotowania jak w badaniu dwukontrastowym, a w dniu badania podaje się choremu do wypicia kontrast. Wskazaniem do wykonania badania jednokontrastowego jest głównie nieudane przeprowadzenie badania dwukontrastowego. Przeciwwskazania do wykonania tego badania są takie same jak przy badaniu dwukontrastowym.

Tomografia komputerowa

TK wykonuje się po podaniu 1 litra rozcieńczonej zawiesiny kontrastu. Badanie pozwala uwidocznić zmiany zapalne, objawy niedokrwienia i zmiany nowotworowe pod postacią pogrubienia ściany jelita.

Ultrasonografia

Wykonywania badania USG w diagnostyce patologii jelita cienkiego ma ograniczony sens z powodu obecności dużej ilości gazów w jelitach, które zasłaniają tkanki docelowe i uniemożliwiają ich ocenę. Możliwe jest znalezienie ropnia poza światłem jelita, zapalenia wyrostka robaczkowego, nieswoistego zapalenia jelit (choroba Leśniowskiego-Crohna), powiększenia węzłów chłonnych i dużych guzów jelita.

Rezonans magnetyczny

Bardzo rzadko stosuje się badanie MR, głównie do różnicowania zmian zapalnych jelita od jego zwłóknienia oraz przetoki od ropnia.

Paulina Krawczyk

• "Podstawy diagnostyki radiologicznej" W.E. Brant, C.A. Helms, wyd. Medipage (I-IV)
• "Radiologia. Diagnostyka obrazowa." B. Pruszyński. Wydawnictwo Lekarskie PZWL

radiologia24.pl » Jelito cienkie » Diagnostyka jelita cienkiego