Diagnostyka przewodu pokarmowego

Diagnostyka przewodu pokarmowego:

Rentgenodiagnostyka

Najczęściej stosowanym badaniem w diagnostyce przewodu pokarmowego jest badanie radiologiczne jedno- i dwukontrastowe.

  • Badanie dwukontrastowe

    Badanie dwukontrastowe to podstawowe badanie stosowane do oceny przełyku, żołądka, jelita cienkiego i grubego. Prześwietlenie ukazuje wprowadzoną zawiesinę cieniującą i gazy, błona śluzowa pokryta zawiesiną robi się jednolicie szara. Technika ta pozwala uwidocznić zarówno patologie wypukłe (fałdy błony śluzowej i polipy), jak i wklęsłe (uchyłki i nisze wrzodowe).

    Zgodnie z nazwą, niemal jednoczasowo stosuje się dwa rodzaje kontrastu:
    - dwutlenek węgla jako ujemny środek cieniujący, w postaci mieszaniny uwalniającej CO2 dopiero w przewodzie pokarmowym,
    - zawiesinę siarczanu baru o dużej gęstości i małej lepkości jako dodatni środek cieniujący, podawany po dwutlenku węgla w ilości 30-60 ml.

    Badanie rozpoczyna się w pozycji leżącej na brzuchu. Po podaniu obu środków cieniujących obraca się pacjenta o 180 stopni w celu równomiernego rozprowadzenia środka cieniującego po wszystkich ściankach jelita. Uwalniający się gaz rozciąga ściany przewodu pokarmowego umożliwiając najpierw lepsze rozprowadzenie siarczanu baru po wszystkich zakamarkach błony śluzowej, a następnie pozwalając na lepszą ocenę przewodu pokarmowego.

  • Badanie jednokontrastowe

    Badanie jednokontrastowe to prześwietlenie z oceną zarysów i światła przewodu pokarmowego. Polega na podaniu doustnie do wypicia na czczo zawiesiny siarczanu baru we wstępnej ilości 30-50 ml (na leżąco) oraz następnie wypiciu docelowej ilości 200 ml na stojąco (wypełniającej całkowicie żołądek).

Farmakoradiografia

Farmakoradiografia polega na stosowaniu środków farmakologicznych (np. metoklopramidu, butylobromku hioscyny lub glukagonu) w celu uzyskania lepszych obrazów morfologicznych i czynnościowych tkanek. Pozwala różnicować zmiany organiczne narządów z ich zaburzeniami czynnościowymi.

Endoskopia

Endoskopia to jedno z najpopularniejszych, szczególnie lubianych w gastroenterologii badań. Polega na wprowadzeniu do przewodu pokarmowego przez różne otwory ciała (usta lub odbyt - w zależności od badanego odcinka przewodu pokarmowego) fiberoskopu. Jest to giętka gumowa rurka przekazująca bezpośredni obraz na monitor za pomocą promieni świetlnych. Poza samym obrazowaniem błony śluzowej umożliwiają jednocześnie pobranie wycinka za pomocą biopsji celowanej z błony śluzowej.

Ultrasonografia

Podstawowym i szeroko dostępnym badaniem jest ultrasonografia konwencjonalna.

Ultrasonografia endoskopowa

W odróżnieniu od USG konwencjonalnej wykonywanej przez powłoki jamy brzusznej, USG endoskopowe polega na wprowadzeniu głowicy USG do światła przewodu pokarmowego i obserwowania tkanek niejako z jego wnętrza. Badanie to umożliwia bardzo dobrą ocenę samych struktur przewodu pokarmowego, ale co ważniejsze umożliwia ocenę dokładnej zależności z tkankami otaczającymi, ich wpływ, nacisk, naciekanie i inne patologie wynikające z bliskiej lokalizacji toczących się w otoczeniu procesów patologicznych.

Tomografia komputerowa

Tomografia komputerowa często stanowi uzupełnienie do badania dwukontrastowego.

Paulina Krawczyk

• "Podstawy diagnostyki radiologicznej" W.E. Brant, C.A. Helms, wyd. Medipage (I-IV)
• "Radiologia. Diagnostyka obrazowa." B. Pruszyński. Wydawnictwo Lekarskie PZWL

radiologia24.pl » Przewód pokarmowy » Diagnostyka przewodu pokarmowego