Guzy mózgu

Ocenie podlega charakter guza mózgu, jego unaczynienie i złośliwość oraz cechy morfologiczne, kształt i topografia. MR umożliwia postawienie wcześniejszej i dokładniejszej diagnozy.

Przerzuty nowotworowe

Wbrew pozorom są to najczęstsze guzy mózgu. Zazwyczaj są to zmiany mnogie. Obraz samych przerzutów zależy od rodzaju pierwotnego nowotworu, jednak przy wszystkich możemy spodziewać się podobnych powikłań, do których należą: martwica tkanek i ogniska krwotoczne.

Gwiaździak

Najlepszą techniką do zobrazowania gwiaździaków jest badanie MR T1-zależne oraz TK, w których przyjmują one obraz jednorodnego hipodensyjnego ogniska.

Glejak wielopostaciowy

Charakterystyczną cechą jest rozmyte wzmocnienie kontrastowe nieregularnych brzegów guza.

Oponiak

Oponiak w badaniu TK, ze względu na liczne zwapnienia, daje silnie wzmocniony (jasny) obraz. Są to guzy wyrządzające wiele szkód, a ich wygląd może być różny w zależności od lokalizacji, poczynając od obrzęku okolicznych tkanek, po naciekanie opon i czaszki. Ponieważ zazwyczaj jest dobrze unaczyniony po podaniu środka kontrastowego ulega silnemu wzmocnieniu.

Nerwiaki osłonkowe

Lokalizacja i obraz nerwiaków osłonkowych zależą od nerwu czaszkowego, którego dotyczą. Najczęściej są to nerwiaki nerwu VIII i V. Zmiany te rozpoznawalne są jako hiperintensywne zarówno w TK, jak i MR (w obrazach T2-zależnych).

Chłoniaki

Chłoniaki diagnozuje się je badaniem MR (w TK zazwyczaj są izointensywne), w którym w obrazie T1-zależnym mają wygląd hipodensyjnych ognisk z otaczającym obrzękiem tkanek.

Paulina Krawczyk

• "Podstawy diagnostyki radiologicznej" W.E. Brant, C.A. Helms, wyd. Medipage (I-IV)
• "Radiologia. Diagnostyka obrazowa." B. Pruszyński. Wydawnictwo Lekarskie PZWL

radiologia24.pl » Ośrodkowy układ nerwowy » Guzy mózgu