Niedrożność jelit

Do niedrożności może dojść zarówno w jelicie cienkim, jak i grubym. Przejawia się niemożnością przesuwania się treści żołądkowej, jelitowej czy już uformowanego kału wynikającą z obecności mechanicznej przeszkody zamykającej lub zwężającej światło jelita. Może występować także w przebiegu chorób prowadzących do porażenia czynności mechanicznej jelit (uszkodzenie nerwów). Na podstawie różnicy w etiologii zaburzenia powstał podstawowy podział na niedrożność mechaniczną i czynnościową.

Do najczęstszych objawów niedrożności należą: zaparcie, wzdęcia i wymioty. Podstawą rozpoznania jest zdjęcie przeglądowe RTG. Rozszerzenie diagnostyki odbywa się przy użyciu kontrastu doustnego lub doodbytniczego. Podstawowe objawy obserwowane w badaniu to rozdęcie pętli jelitowych gazem i tworzenie poziomów płynów w pozycji stojącej.

Przyczyny niedrożności mechanicznej:
- ucisk z zewnątrz (najczęściej zrosty pooperacyjne i pozapalne, rozrost nowotworowy),
- wady rozwojowe,
- zatkanie wewnątrz światła jelita,
- uwięźnięcie, skręt, wgłobienie jelita.

Przyczyny niedrożności czynnościowej:
- toczący się proces zapalny w jamie brzusznej (zapalenie wyrostka robaczkowego, zapalenie otrzewnej, zapalenie pęcherzyka żółciowego, ostre zapalenie trzustki),
- perforacja wrzodu,
- choroby ogólnoustrojowe: mocznica, toksemia, bakteriemia,
- kolka nerkowa,
- urazy (kręgosłupa, miednicy, nerek),
- niedrożność pooperacyjna (w pierwszych dobach po operacji jamy brzusznej).

Paulina Krawczyk

• "Podstawy diagnostyki radiologicznej" W.E. Brant, C.A. Helms, wyd. Medipage (I-IV)
• "Radiologia. Diagnostyka obrazowa." B. Pruszyński. Wydawnictwo Lekarskie PZWL

radiologia24.pl » Jelito cienkie » Niedrożność jelit