Odma opłucnowa

Odma opłucnowa to nagromadzenie się powietrza między listkami opłucnej. W warunkach fizjologicznych opłucna zbudowana jest z dwóch listków: ściennego i trzewnego, między którymi znajduje się niewielka szczelina (jama opłucnej) wypełniona cienką warstewką płynu surowiczego. W miejscu fizjologicznej szczeliny, po dostaniu się do niej powietrza, powstaje komora odmowa.

Patomechanizm powstawania odmy opłucnowej polega na przerwaniu ciągłości jednego z dwóch listków i zassania między nie powietrza siłą podciśnienia. Do powstania dziury w opłucnej dochodzi w przebiegu urazu (przebicie pękniętym żebrem), działań jatrogennych (nakłucie), przy towarzyszącym innym procesie chorobowym (pęknięcie ropnia lub pęcherzyka, obecność przetoki opłucnowo-oskrzelowej).

W badaniu RTG widoczna jest umiejscowiona obwodowo przestrzeń wypełniona powietrzem lecz bez rysunku płucnego (oskrzeli, naczyń, pęcherzyków). Jeżeli komora jest dostatecznie duża to można dostrzec jaśniej wysycony listek opłucnej trzewnej przebiegający równolegle z zewnętrzną linią klatki piersiowej, przesunięty w stosunku do niej o kilka centymetrów dośrodkowo.

Powikłaniem odmy opłucnowej może być zapadnięcie się płuca. Jest to bardzo groźne powikłanie wielu chorób przebiegających z uszkodzeniem opłucnej będące stanem zagrożenia życia. Płuco potrafi niejako skurczyć się do niewielkiej masy skupionej przy wnęce i śródpiersiu.

Paulina Krawczyk

• "Podstawy diagnostyki radiologicznej" W.E. Brant, C.A. Helms, wyd. Medipage (I-IV)
• "Radiologia. Diagnostyka obrazowa." B. Pruszyński. Wydawnictwo Lekarskie PZWL

radiologia24.pl » Opłucna » Odma opłucnowa