Radiologia cyfrowa

Radiologia cyfrowa to rodzaj badania, który jest kolejnym krokiem naprzód w diagnostyce RTG. Zamiast zwykłej rentgenowskiej kliszy umieszczona jest specjalna folia pamięciowa, z której za pomocą lasera obraz jest niejako sczytywany od razu w formie cyfrowej i zapisywany na dysku komputera. Obraz ten można następnie oglądać na monitorze lub wydrukować na papierze lub kliszy za pomocą specjalnych drukarek.

Zaletą metody jest opcja archiwizowania badania, zapisu cyfrowego bez konieczności rezygnacji ze zdjęcia (które na życzenie pacjenta można wydrukować) oraz możliwość zmniejszenia jednorazowej dawki promieniowania.

Technika radiologii cyfrowej, choć nowoczesna na miarę XXI wieku, z możliwością bezproblemowej obróbki i zapisu zdjęć, ciągle jest metodą bardzo drogą, co wiąże się z ceną samych urządzeń jak i ich eksploatacji.

Radiologia cyfrowa to nie tylko wprowadzenie samych urządzeń diagnostycznych bazujących na technologiach cyfrowych, ale wdrożenie całych systemów komputerowych, procesorów i programów umożliwiających analizę, przetwarzanie i przechowywanie danych.

Elementami tego projektu są:

  • Radiologiczny system informatyczny - służący do rejestracji pacjentów, prowadzenia kalendarium badań i ich protokołów oraz archiwizacji wyników. Umożliwia także prowadzenie badań statystycznych i epidemiologicznych na podstawie analizy zachowanych danych.

  • Cyfrowy system archiwizacji i przesyłania obrazów - jego zadaniem jest przechowywanie i wysyłanie obrazów w obrębie zarówno systemu wewnętrznego (gabinety lekarskie, oddziały szpitalne, sale operacyjne, sale wykładowe i dydaktyczne), jak i poza niego (przychodnie, inne szpitale etc).

  • Szpitalny system informatyczny.

  • System łączności wewnętrznej i zewnętrznej.

Przedsięwzięcie jakim jest radiologia cyfrowa wprowadza nie tylko diagnostykę radiologiczną, ale cały proces badania pacjenta w XXI wiek. Niestety adekwatnie do rangi projektu, koszt jest także ogromny. Większość szpitali nie może sobie na dzisiejszy dzień pozwolić na rozwój w tym kierunku. Na Zachodzie natomiast jest to absolutny standard.

Bardzo ważnym elementem radiologii cyfrowej jest archiwum. Każde badanie jest dokładnie protokołowane i zapisywane w archiwum. Składa się z czterech elementów: danych pacjenta i choroby, protokołu z przeprowadzonego badania, załączonej kopi wyników badania, specjalistycznego opisu badania z domniemanym rozpoznaniem.

Celem długoterminowym jest połączenie systemów radiologii cyfrowej na całym świecie. Umożliwiałoby to korzystanie z doświadczenia innych specjalistów, porównywania badań i wymiany doświadczeń. Radiologia cyfrowa umożliwia przyspieszenie pracy całego zespołu, co umożliwiłoby skrócenie kolejek. Zaznaczmy, że dziś na badanie MRI bez wskazań ostrych czeka się kilka miesięcy. Możliwe byłoby obniżenie kosztów poprzez wykonywanie badania w jednym miejscu, a opisywanie w drugim. Do innych zalet można zaliczyć: szybką wymianę informacji i uzyskanie opisu badania, standaryzację procedur i technik badania, możliwość uzyskania wcześniej przeprowadzonych badań, zaprzestanie stosowania technik manualnych jak wywoływanie i utrwalanie zdjęć - zmniejszenie ryzyka przeprowadzanych badań, lepsza kontrola i nadzór nad diagnostyką medyczną.

Paulina Krawczyk

• "Podstawy diagnostyki radiologicznej" W.E. Brant, C.A. Helms, wyd. Medipage (I-IV)
• "Radiologia. Diagnostyka obrazowa." B. Pruszyński. Wydawnictwo Lekarskie PZWL

radiologia24.pl » Rentgenodiagnostyka » Radiologia cyfrowa