Rak przejściowokomórkowy nerki

Rak przejściowokomórkowy stanowi większość raków wywodzących się z układu kielichowo-miedniczkowego nerki (a więc nie pochodzących z „prawdziwego” miąższu nerki). Może rozrastać się zarówno w miedniczkach nerkowych we wnęce nerki, jak i w moczowodzie oraz pęcherzu moczowym, a także wieloogniskowo w kilku lokalizacjach jednocześnie. Jest to rak inwazyjny, dość szybko rozpoczyna naciekanie okolicznych tkanek i daje wczesne przerzuty do okolicznych węzłów chłonnych, wątroby, płuc i kości.

Do podstawowych badań diagnostycznych raka przejściowokomórkowego należy urografia lub ureteropielografia wstępująca połączona z nadaniem USG (rzadziej). Rak widoczny jest w urografii jako masa wpuklająca się do środka narządu z którego wyrasta, powodująca ubytek w wypełnieniu danej jamy środkiem kontrastowym.

W różnicowaniu raka z innymi patologiami o podobnym obrazie pomaga obecność nieregularnych zarysów guza. Dodatkowo rak widoczny jest jako masa zatykająca światło dróg moczowych, powodująca zwężenie w miejscu wzrostu guza wraz z rozszerzeniem dróg moczowych nad miejscem niedrożności. Objawy te nie pozwalają jednak różnicować przyczyn zastoju moczu, których może być bardzo wiele (poczynając od kamicy kończąc na zakrzepicy).

Diagnostyka obrazowa obejmuje badanie USG i TK. Rak przejściowokomórkowy widoczny jest jako zmiana lita, hipoechogeniczna, o charakterystycznej lokalizacji (główna masa guza rozrasta się w układzie kielichowo-miedniczkowym). Badanie TK pozwala jednoznacznie na różnicowanie choroby. Złogi i inne materiały zatorowe mają znacznie większą gęstość od nowotworu, dając większe „zacienienie” (są bielsze na zdjęciu), natomiast po dożylnym podaniu środka cieniującego jedynie guz ulega wzmocnieniu kontrastowemu.

Paulina Krawczyk

• "Podstawy diagnostyki radiologicznej" W.E. Brant, C.A. Helms, wyd. Medipage (I-IV)
• "Radiologia. Diagnostyka obrazowa." B. Pruszyński. Wydawnictwo Lekarskie PZWL

radiologia24.pl » Nerki » Rak przejściowokomórkowy nerki