Rodzaje gruźlicy płuc

Rodzaje gruźlicy płuc:

Gruźlica pierwotna

Gruźlica pierwotna nie udaje się przeważnie uwidocznić zmian w badaniach obrazowych, a dowodem jej istnienia są badania laboratoryjne i próba tuberkulinowa. Gruźlica może pierwotnie zajmować płuca oraz węzły chłonne. W takich przypadkach w rysunku płuca w badaniu RTG rzadko może udać się uwidocznić wzmocnienie smug zajętych naczyń chłonnych oraz powiększenie węzłów chłonnych przytchawiczych i wnękowych. Należy także pamiętać, że powiększone węzły chłonne mogą uciskać oskrzela i nawet kiedy same węzły nie będą bezpośrednio widoczne, można zaobserwować powikłania takiego stanu, jak: rozedma czy niedodma.

Gruźlica prosówkowa

Gruźlica prosówkowa jest to właściwie faza gruźlicy, która może pojawić się u każdego, na wszystkich etapach choroby każdego rodzaju. Jest efektem rozsiewu krwiopochodnego zakażenia, przed którym pomimo wszelkich starań czasem nie można się uchronić. W jej przebiegu niezależnie od tego, gdzie znajdowało się ognisko pierwotne - w płucach, ośrodkowym układzie mózgowym, czy innych narządach - prątki rozsiewane są na cały organizm i rozpoczynają nowe ogniska choroby. Najczęściej jednak znajdują się one w płucach.

Nazwa choroby wynika z obrazu jaki przybiera rysunek płuc na zdjęciu RTG. Widoczne są liczne, drobne, kilkumilimetrowe i - co charakterystyczne - jednakowe ogniska. Obraz różnicuje się z innymi chorobami przebiegającymi z tworzeniem się ziarniny, np. z sarkoidozą.

Gruźlica rozsiana

Gruźlica rozsiana według definicji jest to choroba, w której przebiegu prątki rozsiewane są zarówno przez układ krwionośny, jak i chłonny (dlatego różnicuje się ją z gruźlicą prosówkową). W płucach widoczne są ogniska zagęszczeń, które znajdują się na różnych stadiach rozwoju i osiągają różne rozmiary - poczynając od świerzych, przez serowaciejące, po zwłókniałe.

Gruźlica guzkowa

Gruźlica guzkowa dotyczy przeważnie szczytów płuc i okolic podobojczykowych. Widoczna jest pod postacią jedno - lub obustronnych zagęszczeń guzkowatych, dobrze odgraniczonych i wysyconych.

Gruźlica naciekowa

Gruźlica naciekowa to ogniskowa postać gruźliczego zapalenia płuc z przewagą procesów wysiękowych oraz z tendencją do serowacenia i rozpadu. Tworzy bardzo bogaty obraz w badaniu RTG wywołując szereg różnych zmian. Można spotkać nacieki podobojczkowe w postaci okrąłych cieni o średnim wysyceniu. Obserwuje się także plamiste, nieregularne cienie, zlewające się ze sobą w górnych płatach płuc. Czasem dodatkowo pojawiają się nacieki przywnękowe. W jej przebiegu powstają tzw. gruźliczaki - rozpadłe i zserowaciałe otorbione ogniska gruźlicze. Torebka i zarysy gruźliczaka są ostre i gładkie. Samo ognisko jest jaśniejsze od prawidłowej tkanki płucnej, natomiast obwódka zmienionej zapalnie otaczającej je tkanki jest ciemniejsza.

Częstym powikłaniem wszystkich wymienionych zmian w gruźlicy naciekowej jest serowacenie z powstawaniem jam pogruźliczych. Dlatego tak ważne jest leczenie gruźlicy, ponieważ zapobiega ono powstawaniu jam. Wygojenie zmian gruźliczych przez zwłóknienie i zbliznowacenie jest zawsze lepszą opcją dla pacjenta i dochodzi do niego właśnie w przebiegu leczenia rozpadających się zmian.

Serowate zapalenie płuc

Serowate zapalenie płuc charakteryzuje się wczesnym występowaniem martwicy serowatej z gwałtownym postępem choroby.

Naciek szerzy się szybko przez sąsiednie oskrzela i z czasem obejmuje cały płat. Początkowo obraz RTG przypomina płatowe zapalenie płuc, a mnogie zmiany serowaciejące i rozpadające się mogą się pojawić już w następnym badaniu wykonanym w przeciągu nawet kilku dni.

Paulina Krawczyk

• "Podstawy diagnostyki radiologicznej" W.E. Brant, C.A. Helms, wyd. Medipage (I-IV)
• "Radiologia. Diagnostyka obrazowa." B. Pruszyński. Wydawnictwo Lekarskie PZWL

radiologia24.pl » Płuca » Rodzaje gruźlicy płuc