Ropień nerki
Przy ropniu nerki możemy mieć do czynienia z pojedynczym ropniem lub zmianami mnogimi. Jeżeli występuje jeden duży ropień występuję on najczęściej jako powikłanie ostrego odmiedniczkowego zapalenia nerek. Jeżeli mamy do czynienia z rozsianiem dużej ilości mniejszych ropni możemy podejrzewać krwiopochodne zakażenie nerek.
Pozostały prawidłowy miąższ nerki ulega wtórnej przemianie wynikającej z obecności tej pierwotnej patologicznej, nadmiernie dużej ogniskowej zmiany. Dochodzi do przesunięcia wszystkich struktur morfologicznych nerek oraz do uciśnięcia komórek położonych najbliżej zmiany i ich atroficznej przebudowy. Zewnętrzny zarys nerki ulega uwypukleniu w miejscu nad ropniem.
W badaniu USG można zaobserwować wszystkie wymienione objawy patologii. Sam ropień widoczny jest jako zbiornik hipoechogenicznego płynu ograniczonego przez grubościenną otoczkę. Ropnie nerki wykrywane są w badaniu USG przypadkowo, natomiast badaniem z wyboru przy podejrzeniu tej patologii jest TK z użyciem środka cieniującego. Cechą charakterystyczną jest wzmocnienie kontrastowe grubych ścian ropnia z brakiem wzmocnienia płynu w jego świetle.
Paulina Krawczyk
• "Podstawy diagnostyki radiologicznej" W.E. Brant, C.A. Helms, wyd. Medipage (I-IV) • "Radiologia. Diagnostyka obrazowa." B. Pruszyński. Wydawnictwo Lekarskie PZWL