Rozedma płuc

Rozedma płuc to rozdęcie pęcherzyków płucnych z następowym ścieńczeniem i zanikiem przegród międzypęcherzykowych oraz zmniejszeniem łożyska naczyń włosowatych. Ponieważ przyczyną rozedmy jest obturacja oskrzeli, a więc zmniejszenie się wielkości jego światła, niezależnie od przyczyny (zapalenie, obrzęk, ciało obce), często jednocześnie udaje się od razu zobrazować samą przyczynę.

W obrazie RTG widoczne jest:
- ustawienie wdechowe klatki piersiowej,
- poziomy przebieg żeber (które normalnie znajdują się w położeniu ukośnym),
- poszerzenie międzyżebrzy (poprzez rozdęcie pęcherzyków i ogólne zwiększenie objętości klatki piersiowej),
- płaskie i niskie ustawienie przepony z następowym ograniczeniem jej ruchomości oddechowej,
- nadmierna przejrzystość płuc, wynikająca z ich rozdęcia (a więc większego ich upowietrznienia),
- zmiana rysunku naczyniowego płuc z poszerzeniem rozgałęzień tętnicy płucnej we wnękach oraz redukcją rysunku naczyniowego na obwodzie płuc (zmniejszeniem średnicy naczyń płucnych obwodowych).

Jako powikłanie rozedmy płuc w układzie sercowo-naczyniowym występuje tzw. serce płucne, które zostało opisane w odpowiednim rozdziale.

W większości chorób płuc rentgenodiagnostyka jest podstawową metodą stosowaną do diagnostyki choroby i przeważnie wystarcza jako jedyna metoda. Jednak w tym przypadku równie skuteczna i także stosowana jest tomografia komputerowa o wysokiej rozdzielczości (HRCT). Jest ona najbardziej czułą metodą we wczesnym rozpoznawaniu rozedmy płuc. Nie jest to jednak badanie wykonywane rutynowo ani nigdy jako pierwsza technika obrazowa. Służy jedynie do weryfikacji przypadków wątpliwych.

Paulina Krawczyk

• "Podstawy diagnostyki radiologicznej" W.E. Brant, C.A. Helms, wyd. Medipage (I-IV)
• "Radiologia. Diagnostyka obrazowa." B. Pruszyński. Wydawnictwo Lekarskie PZWL

radiologia24.pl » Płuca » Rozedma płuc