Scyntygrafia perfuzyjna

Scyntygrafia perfuzyjna to badanie z wyboru przy podejrzeniu zatorowości płucnej. Jako radiofarmaceutyk stosuje się albuminy ludzkie w postaci mikrosfer lub makroagregatów znakowanych technetem. Badanie pozwala na bardzo dokładne uwidocznienie naczyń włosowatych płuc. Badanie wykonuje się w 6 projekcjach: przedniej, tylnej, dwóch skośnych przednich oraz dwóch skośnych tylnych. Prawidłowy obraz płuc charakteryzuje się równomiernym rozprowadzeniem znacznika w obu polach płucnych (nieco mniej intensywnym w szczytach płuc, niż u ich podstawy).

Zatorowość płucna widoczna jest jako ogniska miejscowego unieruchomienia cząstek znakowanej albuminy w naczyniach. Zmiany zatorowe umiejscawiają się najczęściej na obwodzie płuc, gdzie naczynia są najdrobniejsze.

Badanie zawsze koniecznie musi być uzupełnione zdjęciem przeglądowym RTG. Podobny wygląd w scyntygrafii mogą mieć również zmiany miąższowe, które dadzą jednak obraz w zdjęciu rentgenowskim. W przypadku zatorowości płucnej zdjęcie przeglądowe w okresie początkowym (najważniejszym) nie pokaże żadnych odstępstw od normy.

Paulina Krawczyk

• "Podstawy diagnostyki radiologicznej" W.E. Brant, C.A. Helms, wyd. Medipage (I-IV)
• "Radiologia. Diagnostyka obrazowa." B. Pruszyński. Wydawnictwo Lekarskie PZWL

radiologia24.pl » Medycyna nuklearna » Scyntygrafia perfuzyjna