Scyntygrafia statyczna wątroby

Scyntygrafię statyczną wątroby wykonuje się w celu oceny kształtu, wielkości, położenia oraz struktury miąższu wątroby. Stosuje się koloidowe radiofarmaceutyki znakowane technetem (99mTc), które są wychwytywane przez komórki układu siateczkowo-śródbłonkowego wątroby (a także śledziony). Rozkład znacznika zależy od grubości narządu, która nie jest taka sama dla wszystkich części wątroby w rzucie przednio-tylnym.

Wszelkie zmiany w rozkładzie radiofarmaceutyku stanowią podstawową cechę świadczącą o patologii narządu. Uogólnione, jednolite zmniejszenie wysycenia miąższu wątroby występuje w marskości, procesie nowotworowym oraz zmianach zapalnych. Ogniskowa zmiana rozkładu znacznika może oznaczać torbiel, naczyniak, chorobę pasożytniczą oraz rozrost nowotworowy.

Scyntygrafia wątroby zazwyczaj ma i tak charakter wyłącznie pomocniczy. Pomaga zróżnicować zmianę nowotworową (zmiany zimne) od przerostu guzkowego wątroby oraz ropień wątroby od ropnia podprzeponowego. Angioscyntygrafia pozwala dodatkowo ocenić przepływ tętniczy i wrotny w wątrobie. Prawidłowy stosunek obu przepływów powinien wynosić 7:3. Jego zmniejszenie oznacza zwiększenie ciśnienia wrotnego.

Paulina Krawczyk

• "Podstawy diagnostyki radiologicznej" W.E. Brant, C.A. Helms, wyd. Medipage (I-IV)
• "Radiologia. Diagnostyka obrazowa." B. Pruszyński. Wydawnictwo Lekarskie PZWL

radiologia24.pl » Medycyna nuklearna » Scyntygrafia statyczna wątroby