Spektroskopia rezonansu magnetycznego

Spektroskopia rezonansu magnetycznego pozwalana ocenę stężenia wybranych związków w badanym narządzie. W praktyce lekarskiej stosowana jest w głównej mierze do diagnostyki ośrodkowego układu nerwowego, a dokładniej jego unaczynienia. Technika ta umożliwia ocenę procesów biochemicznych zachodzących w danej chwili w wybranej części mózgu.

Wynik, jaki otrzymuje pacjent po przeprowadzonym badaniu, jest linijnym wykresem z następującymi po sobie pikami. Są to uniesienia wykresu, które w zależności od miejsca na osi wykresu, odpowiadają przypisanym wcześniej według określonego wzoru substancjom. Stężenie związków jest oceniane na podstawie wysokości poszczególnych wzniesień. Ocena taka możliwa jest na podstawie wcześniejszych doświadczeń i wiedzy jaki szereg substancji, w jakim składzie oraz stężeniu powinien znajdować się w określonych obszarach ośrodkowego układu nerwowego. Do powszechnie obecnych w mózgu substancji należą: związki zawierające grupę cholinową (CHO), N-acetyloasparaginian (NAA), inozytol, glicyna, kwas mlekowy i glutaminian.

Na podstawie badania można nie tylko ustalić skład samych substancji w danym obszarze tkanki mózgowej. Pośrednio z takiego wykresu można uzyskać znacznie więcej informacji. Wymienione substancje, w określonych rejonach mózgu, w warunkach prawidłowych powinny znajdować się w dokładnie wyznaczonych granicach (lub w ogóle), a ich obecność oraz wartość stężenia świadczą o procesach patologicznych, zaburzeniach metabolizmu tkanki mózgowej i innych chorobach.

Stężenie kwasu mlekowego pozwala określić natężenie procesów metabolizmu beztlenowego w wyznaczonym obszarze mózgu. Jest to w tym wypadku wskaźnik procesów patologicznych. W prawidłowo funkcjonującej i ukrwionej tkance mózgowej metabolizm jest zawsze tlenowy. W sytuacjach kiedy dochodzi do pogorszenia ukrwienia mózgu, uruchamiają się mechanizmy kompensacyjne i komórki zaczynają oddychać beztlenowo, co prowadzi do powstawania kwasu mlekowego. Do powikłań takich dochodzi w przypadku udarów mózgu. Zatem badanie spektroskopowe umożliwia zarówno rozpoznanie zawału mózgu, jak i umożliwia ocenę jego rozległości, pośrednio rokowania i przebiegu.

Do związków występujących fizjologicznie w większych stężeniach w obrębie neuronów należy NAA (patrz wyżej). Najwięcej tej substancji znajduje się w istocie białej tkanki mózgowej. W przebiegu niektórych chorób, takich jak np. stwardnienie rozsiane czy guzy nowotworowe, stężenie NAA w obrębie ośrodkowego układu nerwowego znacznie się zmniejsza.

Zaletą spektroskopii rezonansu magnetycznego jest oczywiście jej bezinwazyjność oraz możliwość śledzenia przebiegu choroby w czasie rzeczywistym.

Paulina Krawczyk

• "Podstawy diagnostyki radiologicznej" W.E. Brant, C.A. Helms, wyd. Medipage (I-IV)
• "Radiologia. Diagnostyka obrazowa." B. Pruszyński. Wydawnictwo Lekarskie PZWL

radiologia24.pl » Rezonans magnetyczny » Spektroskopia rezonansu magnetycznego