Tomografia komputerowa ośrodkowego układu nerwowego

Badanie tomografii komputerowej (TK), będące następcą klasycznej aparatury rentgenowskiej, uważane dzisiaj za jedno z podstawowych w diagnostyce ośrodkowego układu nerwowego. Swoją pozycję zawdzięcza stosunkowo niewielkiemu kosztowi badania, względną dostępnością i szczegółowością obrazu.

Podstawowe wskazania do wykonania tomografii komputerowej głowy to:
- urazy czaszki,
- podejrzenie krwiaka wewnątrzczaszkowego,
- podejrzenie krwawienia podpajęczynówkowego,
- podejrzenie udaru niedokrwiennego,
- wodogłowie,
- zanik mózgu,
- guzy mózgowia,
- kontrola pooperacyjna,
- ocena budowy i perfuzji naczyń mózgowych (angio-TK i spiralnaTK przy użyciu środka kontrastowego).

W badaniu zmian patologicznych ocenie podlegają następujące cechy: nasilenie promieniowania w obrębie zmiany, wzmocnienie kontrastowe, rozległość, umiejscowienie, wpływ na sąsiednie struktury oraz towarzyszący obrzęk.

Każda zmiana jest oceniana w porównaniu z tkanką prawidłową dla danego obszaru mózgu. Z tego założenia powstał podział patologicznych zmian na hyperdensyjne i hipotensyjne.

Zmiany hyperdensyjne są jaśniejsze od otaczających tkanek, czyli zacienione. Do stanów chorobowych, które mogą przebiegać z hyperdensyjnym obrazem w TK należą: ostry krwiak, oponiak, krwawienie do guza, torbiel koloidowa, zwapnienie, krwotok podpajęczynówkowy.

Zmiany hipodensyjne są ciemniejsze od otaczających tkanek. Mogą być to: obrzęki, zawały, stłuczenia, guzy, ropnie, zapalenia, nacieki białaczkowe, torbiele oraz zlokalizowane w przodomózgowiu: przewlekły krwiak, wodniak oponowy lub torbiel pajęczynówki.

Paulina Krawczyk

• "Podstawy diagnostyki radiologicznej" W.E. Brant, C.A. Helms, wyd. Medipage (I-IV)
• "Radiologia. Diagnostyka obrazowa." B. Pruszyński. Wydawnictwo Lekarskie PZWL