Torbielowatość nerek

Torbielowatość oznacza obecność licznych torbieli (zbiorników wypełnionych płynem i otoczonych torebką). Zazwyczaj występuje jednocześnie w obu nerkach.

Wyróżniamy torbielowatość typu dziecięcego i dorosłego. W torbielowatości nerek typu dziecięcego noworodek rodzi się z wieloma torbielami w obu nerkach, które najczęściej doprowadzają do dysfunkcji wydalniczej nerek, szybko postępującej ich niewydolności i zgonu noworodka.

W torbielowatości nerek typu dorosłego torbiele zaczynają pojawiać się pojedynczo u chorego z biegiem lat (początkowo pacjent rodzi się z całkowicie prawidłową budową narządu). Między 30 a 50 rokiem życia ilość torbieli jest na tyle duża, że zaczynają dawać objawy kliniczne. W badaniu USG i TK widoczne są znacznie powiększone nerki z zatarciem struktury korowo-rdzeniowej.

Nabyta torbielowatość nerek występuje przeważnie u osób z niewydolnością nerek. Jest najczęściej obustronna, ale ilość zmian jest mniejsza niż w torbielowatości wrodzonej typu dorosłego.

Paulina Krawczyk

• "Podstawy diagnostyki radiologicznej" W.E. Brant, C.A. Helms, wyd. Medipage (I-IV)
• "Radiologia. Diagnostyka obrazowa." B. Pruszyński. Wydawnictwo Lekarskie PZWL

radiologia24.pl » Nerki » Torbielowatość nerek