Urazy czaszkowo-mózgowe

Tomografia komputerowa jest badaniem z wyboru przy urazach czaszkowo-mózgowych. Swoją pozycję zawdzięcza przede wszystkim stosunkowo dobrej dostępności (lepszej niż MR) oraz dużej dokładności (większej niż w przypadku RTG). W przeciwieństwie do badania rentgenowskiego poza uwidocznieniem samego uszkodzenia kości, od razu możliwa jest ocena wpływu urazu na tkanki miękkie oraz jego powikłań.

W przypadku stanów nagłych, do jakich bezwzględnie należą urazy czaszki, o leczeniu i rokowaniu decyduje tempo przeprowadzonych badań i czas podjęcia dalszego postępowania. W badaniu TK głowy od razu uzyskujemy informacje na temat rodzaju uszkodzenia, jego rozległości, a także wzrostu ciśnienia śródczaszkowego. Można by powiedzieć, że badanie wraz z rozpoznaniem dostarcza od razu odpowiedzi jakie leczenie należy wdrożyć.

Badanie rentgenowskie zdaje egzamin jedynie w wypadku wystąpienia linijnych złamań kości, które nie będą uwidocznione w badaniu TK jeżeli akurat pokryją się z płaszczyzną przekroju.

Jedynie powikłania naczyniowe urazów badane są za pomocą USG Doppler, MR i MRA, opisane będą jednak z innymi chorobami naczyniowymi.

Poniżej wymienione zostały jedynie choroby, których rozpoznanie możliwe jest na podstawie badań obrazowych, z pominięciem tych, których nie daje się uwidocznić w ten sposób (np. wstrząśnienia mózgu).

Stłuczenie mózgu

Istotą stłuczenia mózgu jest jego nieznaczne uszkodzenie w wyniku wynaczynień krwi, obrzęku tkanki mózgowej oraz jej rozmiękania. Stłuczenie w TK widoczne jest jako nieregularne, hipodensyjne (ciemniejsze) ogniska, nierzadko nachodzące na wiele struktur bez konsekwencji granic. W polach stłuczenia mogą pojawiać się rozlane hyperdensyjne obszary ognisk krwotocznych powstałych z wynaczynionej krwi.

W fazie zejściowej stłuczenia spodziewać możemy się zaniku kory, blizn oraz jam pokrwotocznych. Makrofagi uprzątające skrzepniętą krew powodują powstawanie hemosyderyny, która tworzy charakterystyczny hipodensyjny obraz z w badaniu MR T2- zależnym.

Krwiaki pourazowe

Wyróżniamy krwiaki nadtwardówkowe, podtwardówkowe i śródmózgowe. Krwiaki nadtwardówkowe są lokalizowane nad oponą twardą przylegając do kości. Zmiany takie są jasne, niemal nierozróżnialne względem kości, co w obrazie MR daje wygląd niejako skorupy, zgrubienia kości. Krwiaki podtwardówkowe dają charakterystyczny obraz sierpowatej jasnej warstwy otaczającej całą półkulę. Krwiaki śródmózgowe widoczne są jako jasne zazwyczaj owalne zmiany o nieregularnych zarysach, znajdujące się pośród tkanki mózgowej.

Paulina Krawczyk

• "Podstawy diagnostyki radiologicznej" W.E. Brant, C.A. Helms, wyd. Medipage (I-IV)
• "Radiologia. Diagnostyka obrazowa." B. Pruszyński. Wydawnictwo Lekarskie PZWL

radiologia24.pl » Ośrodkowy układ nerwowy » Urazy czaszkowo-mózgowe