Urografia

Przed urografią należy przygotować pacjenta do badania poprzez usunięcie mas kałowych i gazów z jelit. Następnie przed samym badaniem urograficznym wykonuje się zdjęcie przeglądowe RTG jamy brzusznej. Potem podaje się dożylnie środek cieniujący, który w trakcie badania będzie przesączany przez aparat kłębuszkowy nerek i wydalany z moczem. Badanie wykonuje się od razu po podaniu kontrastu, aby uwidocznić wszystkie fazy jego wydalania przez układ moczowy.

W badaniu urograficzną wyróżnia się fazę nefrologiczną i wydalniczą. W pierwszej odpowiadającej przesączaniu kłębuszkowemu kontrastu wysyceniu ulega miąższ nerek. W drugiej natomiast zacienieniu ulegają po kolei: kielichy, miedniczki, moczowody i pęcherz moczowy - zgodnie z przemieszczeniem się wydzielonego moczu zawierającego kontrast.

Oprócz oceny morfologicznych parametrów narządów układu moczowego, takich jak ich wielkość, kształt, położenie i struktura wewnętrzna, podstawowym celem badania jest ocena czynnościowa układu moczowego. Czas trwania fazy nefrologicznej odpowiada stopniowi wydolności nerek i jakości ich unaczynienia. Natomiast czas trwania fazy wydalniczej obserwuje się w przypadku wielu patologii pozanerkowych związanych z mechanicznym utrudnieniem odpływu moczu z nerki.

Nie ma swoistych przeciwwskazań do przeprowadzenia urografii, ponieważ wszystkie działania niepożądane są takie same jak w innych badaniach z użyciem jodowego środka kontrastowego. Do przeciwwskazań tych należą:
- wole toksyczne,
- szpiczak mnogi,
- ciężkie uszkodzenie wątroby,
- uczulenie na środek cieniujący.

Paulina Krawczyk

• "Podstawy diagnostyki radiologicznej" W.E. Brant, C.A. Helms, wyd. Medipage (I-IV)
• "Radiologia. Diagnostyka obrazowa." B. Pruszyński. Wydawnictwo Lekarskie PZWL

radiologia24.pl » Układ moczowy » Urografia