Właściwości promieniowania rentgenowskiego

  1. Promieniowanie rentgenowskie zmniejsza swoje natężenie z kwadratem odległości

    Natężenie promieniowania wraz z oddalaniem się od lampy zmniejsza swoje natężenie. Właściwość ta wykorzystywana jest w diagnostyce medycznej podczas wykonywania badania. Dzięki niej jest możliwe modulowanie i korygowanie natężenia promieniowania samą odległością pacjenta od lampy.

  2. Promieniowanie rentgenowskie ulega osłabieniu podczas przenikania przez materię

    W trakcie zetknięcia z materią (w tym przypadku z ciałem pacjenta) promieniowanie ulega osłabieniu wskutek procesów pochłaniania i rozpraszania promieni X.

    Pochłanianie promieniowania zależy przede wszystkich od składu chemicznego tkanek i stosunku odpowiednich pierwiastków. To dlatego na kliszy rentgenowskiej występują różnice w zacienieniu określonych tkanek i narządów, związane z różnicą w strukturze chemicznej związków budujących ich komórki. Największe różnice zauważalne są pomiędzy tkankami miękkimi (składającymi się głównie z wodoru, węgla, azotu i tlenu), kośćmi (zawierającymi stosunkowo dużo wapnia) czy powietrzem (znajdującym się fizjologicznie w płucach oraz jako gazy w jelitach).

    Wielkość osłabienia przenikającego promieniowania zależy od samej energii promieniowania, składu atomowego tkanek oraz ich gęstości.

  3. Promieniowanie rentgenowskie wywołuje jonizację materii

    Promienie rentgenowskie podczas kontaktu z materią, oprócz pochłaniania i rozpraszania, wywołuje dodatkowo jonizację atomów i cząsteczek.

  4. Promieniowanie rentgenowskie wywołuje zjawisko luminescencji

    Jest to właściwość promieniowania, którą można zaobserwować po zetknięciu się fali z określonymi związkami chemicznymi. Polega ona na emisji światła z zakresu widzialnego przez cząstki pobudzone przez promieniowanie rentgenowskie. Tę cechę promieniowania wykorzystuje się podczas badania do wzmocnienia sygnału na kliszy.

  5. Promieniowanie rentgenowskie działa na emulsję fotograficzną

    Ta właściwość umożliwiła wprowadzenie badania w praktyce w czasach kiedy o technologiach cyfrowych nikt jeszcze nie marzył. Umożliwia zobrazowanie i fizyczne zapisanie wyniku badania.

  6. Promieniowanie rentgenowskie posiada działanie biologiczne

    Nawet przy standardowej diagnostyce promieniowanie rentgenowskie może mieć niekorzystny wpływ na żywe organizmy. Jednak niszczycielki wpływ promieni X, choć niepożądany w trakcie diagnostyki, znalazł również swoje zastosowanie w leczeniu. Promieniowanie rentgenowskie stosowane jest w ukierunkowanej terapii niektórych chorób, np. nowotworów złośliwych, gdzie względnie izolowane niszczenie komórek pomaga w walce z patologią.

Paulina Krawczyk

• "Podstawy diagnostyki radiologicznej" W.E. Brant, C.A. Helms, wyd. Medipage (I-IV)
• "Radiologia. Diagnostyka obrazowa." B. Pruszyński. Wydawnictwo Lekarskie PZWL

radiologia24.pl » Rentgenodiagnostyka » Właściwości promieniowania rentgenowskiego