Zapalenia jelita grubego

Zapalenia jelita grubego:

Zapalenie jelita na tle perforacji

Do samoistnej perforacji dochodzi najczęściej w miejscach zmian patologicznych, które osłabiają ścianę jelita. Najczęściej mamy do czynienia z perforacją na tle uchyłkowatości jelita. USG jest badaniem pierwszego rzutu.

W przebiegu zapalenia jelita na tle perforacji możemy zaobserwować wiele objawów i patologii. Należą do nich: uchyłki, perforacja, miejscowe pogrubienie ściany jelita, ropień, przetoka, obkurczenie jelita, ucisk jelita przez zmiany, niedrożność, krwawienie.

Lepszym badaniem jest TK z środkiem cieniującym. Uwidacznia naciek zapalny w ścianie jelita i w jej otoczeniu oraz ropień okołojelitowy. Jednak ani USG ani TK nie zróżnicują nam zmian zapalnych od nowotworowych. Przy podejrzeniu perforacji przeciwwskazane jest badanie radiologiczne dwukontrastowe za pomocą wlewu endoskopowego.

Wrzodziejące zapalenie jelita grubego

Wrzodziejące zapalenie jelita grubego przebiegać może zarówno pod postacią mało zaawansowanych, jak i do bardzo nasilonych objawów. Okresy remisji przeplatają się z nawrotami, zaostrzeniami i znów załagodzeniami. Zmiany prawie zawsze obserwuje się w odbytnicy, rzadziej w okrężnicy. Częstość ich występowania maleje wraz z oddalaniem się od odbytnicy.

Najgroźniejszym objawem jest tzw. megacolon toxicum - skrajne poszerzenie okrężnicy z towarzyszącą niedrożnością porażenną. Zmiany zapalne mogą doprowadzić do przewężeń i dysplazji komórkowej (zaburzenia prawidłowej budowy komórek dążącej do zmian nowotworowych), a w ostateczności do raka okrężnicy (jeżeli patologia rozwijała się agresywnie lub trwała 10 lat).

W pierwszej linii wykonuje się zdjęcie przeglądowe. Uwidacznia ono od niewielkiego rozdęcia jelita aż do megacolon toxicum. Ostatecznie w wyniku perforacji może pojawić się gaz w okolicy nadbrzusza.

Badanie dwukontrastowe ukazuje przekrwienie i obrzęk błony śluzowej oraz ziarnistość błony śluzowej, płytkie owrzodzenia, czy postrzępienie błony śluzowej. Pomiędzy owrzodzeniami powstaje obrzęk zdrowej błony śluzowej. Światło jelita ulega zwężeniu. Wyrazem gojenia się ran i owrzodzeń może być powstanie polipów pozapalnych i guzków pozapalne.

Choroba Leśniowskiego-Crohna

Choroba Leśniowskiego-Crohna to przewlekła, wieloletnia choroba przebiegająca z remisjami. Nacieki zapalne obejmują całą grubość ściany jelita, tworzą się perforacje, przetoki i zwężenia. W początkowym okresie widoczny jest obraz ziarnistych zmian, podobnych do colitis ulcerosa. Obok owrzodzeń z obrzękniętą błoną śluzową widoczne są fragmenty jeszcze zdrowej błony podśluzowej. W przebiegu procesu zapalnego toczącego się w błonie śluzowej tworzą się polipy.

Odcinki chorego jelita są nagle poprzedzielane odcinkami zupełnie zdrowego jelita. Znalezienie takiej prawidłowości gwarantuje pewne rozpoznanie choroby. W przebiegu choroby występuje skrócenie ściany jelita z powodu jej zwłóknienia i zmian bliznowatych.

Zawsze badaniem pierwszego rzutu jest badanie dwuokntrastowe. Następnie można wykonać badanie USG i TK.

Paulina Krawczyk

• "Podstawy diagnostyki radiologicznej" W.E. Brant, C.A. Helms, wyd. Medipage (I-IV)
• "Radiologia. Diagnostyka obrazowa." B. Pruszyński. Wydawnictwo Lekarskie PZWL

radiologia24.pl » Jelito grube » Zapalenia jelita grubego