Zapalenia zatok przynosowych

Badaniem pierwszego rzutu przy diagnozie zapaleń zatok przynosowych, przeważnie w pełni wystarczającym, jest zwykłe przeglądowe zdjęcie RTG. Choć badanie TK może być bardziej dokładne od RTG, nie jest wskazane ani celowe jego wykonywanie w tym przypadku.

Ostre zapalenie zatok przynosowych nie wymaga skomplikowanej diagnostyki, ponieważ nie jest chorobą groźną i nie powoduje groźnych, ani uciążliwych powikłań. W obrazie RTG widoczna jest płynna wydzielina wypełniająca zatoki oraz obrzęknięta (w wyniku zapalenia) błona śluzowa zatok. Jeżeli ostre zapalenie przejdzie w przewlekającą się chorobę, badanie TK może uwidocznić ewentualne powikłania tego procesu, takie jak destrukcja przylegających do zatoki kości i penetracja w głąb innych jam z wytworzeniem patologicznych otworów.

Główną przyczyną przewlekłego zapalenia zatok przynosowych (najczęściej dotykającego zatoki szczękowe) jest ich niedrożność zwykle wywołana zwężeniem otworów łączących jamę nosa z zatokami szczękowymi - tzw. kompleksów ujściowo-przewodowych. Za główne przyczyny tego procesu uznaje się obrzęk alergiczny błony śluzowej kompleksów lub patologie anatomiczne ich części kostnych. Stan taki prowadzi do zatrzymywania wydzieliny w świetle zatoki oraz obrzęku jej błony śluzowej. W konsekwencji dochodzi do procesu włóknienia i powstania trwałych zgrubień na błonie śluzowej, które stanowią charakterystyczny obraz choroby będący podstawą rozpoznania patologii. Przy przewlekłym zapaleniu zatok najlepiej jest wykonać badanie TK.

Paulina Krawczyk

• "Podstawy diagnostyki radiologicznej" W.E. Brant, C.A. Helms, wyd. Medipage (I-IV)
• "Radiologia. Diagnostyka obrazowa." B. Pruszyński. Wydawnictwo Lekarskie PZWL

radiologia24.pl » Jama nosowa » Zapalenia zatok przynosowych