Zespół pozakrzepowy kończyn dolnych

Do rozwinięcia się zespołu pozakrzepowego kończyn dolnych dochodzi po 2-5 latach trwania zakrzepicy żył głębokich kończyny dolnej. Jest on wynikiem ponownego udrożnienia żył po okresie zakrzepicy. Charakteryzuje się on uszkodzeniem i niewydolnością zastawek żył głębokich oraz niewydolnością żył łączących układ żylny głęboki z powierzchownym. Celem diagnostyki jest ocena drożności naczynia, wydolności zastawek żylnych oraz ujawnienie niewydolności żył łączących.

USG jest badaniem przesiewowym w diagnostyce patologii, ponieważ umożliwia przeprowadzenie zarówno oceny anatomicznej, jak i hemodynamicznej zmian. Czasem może być konieczne wykonanie flebografii, czyli nakłucia jednej z żył powierzchniowych stopy i wstrzyknięcia środka cieniującego do żył głębokich, w celu oceny wydolności układu żylnego, szczególnie żył łączących. Przed badaniem zakłada się opaskę uciskową powyżej kostki, a celowane zdjęcia RTG wykonuje się w pozycji stojącej. W warunkach prawidłowych odpływ środka cieniującego odbywa się wyłącznie żyłami głębokimi, jednokierunkowo i bez cofania się, a ściany naczyń są gładkie.

Przy zespole pozakrzepowym widoczne są przyściennie skrzepliny w żyłach głębokich i nierówne zarysy ścian naczyń. Potwierdzenie obecności wstecznego przepływu środka cieniującego z żył głębokich do powierzchniowych świadczy o niewydolności zastawek żył łączących. Na koniec dochodzi do poszerzenia żył powierzchownych.

Paulina Krawczyk

• "Podstawy diagnostyki radiologicznej" W.E. Brant, C.A. Helms, wyd. Medipage (I-IV)
• "Radiologia. Diagnostyka obrazowa." B. Pruszyński. Wydawnictwo Lekarskie PZWL

radiologia24.pl » Układ naczyniowy » Zespół pozakrzepowy kończyn dolnych